Historia i znaczenie snutki golińskiej
Snutka Golińska to unikalna technika haftu ludowego, charakterystyczna dla regionu Goliny w Wielkopolsce. Jej nazwa wywodzi się od etapu „snucia” nitki między wzorami naniesionymi na płótno. Pod koniec XIX wieku dobra golińskie przejęli Helena i Józef Moszczeńscy, którzy docenili lokalne rękodzieło, zwłaszcza bogato haftowane czepce, fryzki i fartuchy. Snutka stanowiła wówczas nieodłączny element odświętnego stroju kobiecego.
Ocalenie tradycji przez Helenę Moszczeńską
Wraz z rozwojem przemysłu i dostępnością maszynowo produkowanej odzieży, ręczne hafty zaczęły zanikać. Helena Moszczeńska dostrzegła w snutce nie tylko ozdobę, ale ważny element lokalnej tożsamości. Od 1912 roku organizowała kursy haftu dla młodzieży wiejskiej, wzbogacając tradycyjne wzory o nowe motywy i zachęcając do tworzenia własnych projektów. Dzięki jej działaniom snutka przetrwała i ewoluowała – zaczęto nią zdobić nie tylko stroje, ale także serwety i obrusy.
Współczesne pielęgnowanie tradycji
Dziś tradycję snutki golińskiej kontynuują panie snutkarki z Goliny. W ramach wydarzenia „Lato ze Snutką”, organizowanego w każdy poniedziałek lipca i sierpnia w godzinach 15:00–18:00 na jarocińskim rynku, można zobaczyć proces powstawania haftu, porozmawiać z twórczyniami oraz wziąć udział w warsztatach. To doskonała okazja, by poznać to unikalne dziedzictwo kulturowe regionu.
Źródło: Gmina Jarocin (fb)
Fot. m.facebook.com
